Türkiye’deki Havacılık Topluluklarının Etkinlik Ekosistemi

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.18211844

Anahtar Kelimeler:

Havacılık toplulukları- Öğrenci kulüpleri- Havacılık yönetimi

Özet

Üniversitelerde havacılık alanında faaliyet gösteren öğrenci toplulukları, resmi öğretim programlarını tamamlayan önemli öğrenme ve deneyim ortamları olmakla birlikte, bu kulüplerin etkinlik profillerine ilişkin sistematik çalışmalar sınırlıdır. Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de havacılık yönetimi alanında programa sahip üniversitelerdeki havacılık topluluklarının yürüttüğü faaliyetleri betimleyerek, bu etkinliklerin türlerine, kulüpler arası dağılımına ve zamanlama örüntülerine ışık tutmaktır. Çalışmanın örneklemini, Türkiye’de havacılık yönetimi ve ilişkili programların bulunduğu 50 üniversitede faaliyet gösteren havacılık kulüpleri oluşturmakta; bu kulüplerin belirlenen dönemde gerçekleştirdiği toplam 482 etkinlik, doküman incelemesine dayalı içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Etkinlikler, önceden belirlenmiş yedi boyut altında sınıflandırılmıştır: teknik ve saha gezileri, sosyal ve kültürel etkinlikler, akademik ve mesleki gelişim, tanıtım ve kulüp içi iletişim, sosyal sorumluluk ve toplumsal katkı, kişisel gelişim, anma ve milli değerler etkinlikleri. Bulgular, kulüp faaliyetlerinin nicel ve nitel açıdan oldukça heterojen bir yapı sergilediğini göstermektedir. Akademik ve mesleki gelişim etkinlikleri toplam faaliyetlerin yaklaşık %40’ını oluşturarak belirgin biçimde öne çıkarken, tanıtım ve kulüp içi iletişim ile teknik ve saha gezileri bu boyutu izlemektedir. Sosyal sorumluluk, kişisel gelişim ve anma–milli değerler etkinliklerinin ise görece sınırlı kaldığı görülmüştür. Ayrıca kulüpler arasında toplam etkinlik sayısı ve boyut çeşitliliği bakımından belirgin farklılıklar bulunmuş; az sayıda kulübün yüksek hacimli ve çok boyutlu programlar yürüttüğü, önemli bir kısmın ise düşük etkinlik düzeyinde seyrettiği saptanmıştır. Etkinliklerin tarihlere göre dağılımı incelendiğinde, akademik takvimle uyumlu biçimde belirli aylarda kümelenme eğilimleri dikkat çekmiştir. Çalışma, havacılık kulüplerinin farklı boyutlarda güçlendirilmesine yönelik kurumsal ve pedagojik öneriler sunmakta ve gelecekte yapılacak karşılaştırmalı ve uzunlamasına araştırmalar için bir temel oluşturmaktadır.

Referanslar

Aytekin, A. (2022). Üniversite öğrencilerinin demokratik tutumları ile öğrenci kulüplerinin etkililiği arasındaki ilişki (Yayımlanmış yüksek lisans tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.

Birtürk, H. (2015). Okullarda sosyal kulüplerin işlevselliği (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Chen, M. K., Chien, H. N., & Liu, R. L. (2023). An empirical study on the learning experiences and outcomes of college student club committee members using a linear hierarchical regression model. Applied System Innovation, 6(1), 23. https://doi.org/10.3390/asi6010023

Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). SAGE Publications.

Eminoğlu, E. (2011). Boş zamanların değerlendirilmesinde ilköğretim okullarındaki öğrenci kulüplerinin yeri. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi.

Eroğlu, E. (2008). İlköğretim okullarındaki sosyal kulüp çalışmalarında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri (Elmadağ ilçesi örneği). (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Eskici, M., & Aktaş, R. (2014). Üniversite öğrencilerinin öğrenci kulüplerine yönelik görüşleri. Asian Journal of Instruction, 2(1 (ÖZEL)), 31-40.

Foreman, E. A., & Retallick, M. S. (2013). Using involvement theory to examine the relationship between undergraduate participation in extracurricular activities and leadership development. Journal of Leadership Education, 12(2), 56–73. https://doi.org/10.12806/V12/I2/R4

Foubert, J. D., & Urbanski-Grainger, L. A. (2006). Effects of involvement in clubs and organizations on the psychosocial development of first-year and senior college students. NASPA Journal, 43(1), 166–182. https://doi.org/10.2202/1949-6605.1576

Göğebakan, M. (2016). Liselerde sosyal kulüp etkinliklerinin etkililiği (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Işık, M., & Erdoğan, A. (2020). Üniversite öğrencilerinin sosyal sorun çözme becerileri sürecinde öğrenci topluluklarının rolü: Süleyman Demirel Üniversitesi örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO Dergisi, 23(1), 240–256. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.677860

Kaya, C., Ekici, S., & Öntürk, Y. (2022). Öğrenci toplulukları üyelerinin boş zaman tutumları ve örgütsel bağlılıklarının incelenmesi. Journal of Sport Sciences Research, 7(2), 417–430. https://doi.org/10.25307/jssr.1076738

Krippendorff, K. (2019). Content analysis: An introduction to its methodology (4th ed.). SAGE Publications. https://doi.org/10.4135/9781071878781

Kutlu, L. (2019). Üniversite öğrencilerinin bilimsel ve sosyal etkinliklere katılma ihtiyaçlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Haliç Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(1), 41-58.

Kuzu, Ö. H. (2021). Student clubs at universities: A content analysis on diversity. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 9(1), 52–73. https://doi.org/10.14689/enad.27.4

Melbourne Flight Training (2024). Benefits of joining aviation clubs and organizations. https://mlbflight.com/benefits-of-joining-aviation-clubs-and-organizations/

Memet, N. M. (2022). Üniversite topluluklarına üye öğrencilerin girişimcilik becerilerini ve yaşam doyumlarını etkileyen değişkenlerin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Samsun.

Mohan Bursalı, Y., & Aksel, İ. (2016). Sosyal girişimciliğin genç aktörleri: üniversite öğrenci toplulukları örneği. Journal of Social Sciences & Humanities Researches, 17(37), 85–101.

Oral, Ş., & Oral, B. (2025). Lise öğrencilerinin görüşlerine göre öğrenci kulüplerinin değerlendirilmesi. Journal of History School, 18(LXXVII), 3559–3590. https://doi.org/10.29228/joh.74373

Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice (4th ed.). SAGE Publications.

Pittaway, L. A., Gazzard, J., Shore, A., & Williamson, T. (2015). Student clubs: Experiences in entrepreneurial learning. Entrepreneurship & Regional Development, 27(3–4), 127–153. https://doi.org/10.1080/08985626.2015.1014865

Rovai, A. P., Wighting, M. J., & Lucking, R. (2004). The classroom and school community inventory: Development, refinement, and validation of a self-report measure for educational research. The Internet and Higher Education, 7(4), 263–280. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2004.09.001

Tessema, B. S., & Abejehu, S. B. (2017). University–industry collaboration in curriculum development: Analysis of banking and finance graduates’ attributes from educators and industries perspective. Education Journal, 6(2), 87–93. https://doi.org/10.11648/j.edu.20170602.13

Uçar, M. (2022). Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi çevrimiçi öğrenci topluluklarında topluluk olma hissinin incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.

We Florida Financial (2024). Exploring the skies together: The thrill and benefits of aviation flying clubs. https://wefloridafinancial.com/blog/exploring-the-skies-together-the-thrill-and-benefits-of-aviation-flying-clubs

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. bs.). Seçkin Yayıncılık.

Yiğit, N. (2008). Ortaöğretim kurumlarında uygulanan öğrenci kulüplerinin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Yayınlanmış

2025-12-28

Nasıl Atıf Yapılır

YAPICILAR, M., ALICI, A., & AKSU, B. (2025). Türkiye’deki Havacılık Topluluklarının Etkinlik Ekosistemi. Black Sea Journal of Aviation and Aerospace, 1(1), 43. https://doi.org/10.5281/zenodo.18211844

Sayı

Bölüm

Orjinal Araştırma Makalesi